Gdy po wakacjach, które na półkuli Południowej kończą się w lutym, klerycy zjechali się by rozpocząć nowy rok akademicki 2017, czekał na nich Okólnik na VI rok Wielkiej Nowenny Michalickiej z racji obchodów stulecia założenia Zgromadzenia.
Ręka Pańska sprawiła, że na świecie są miejsca, które zmuszają do słuchania i patrzenia. Jednym z nich są Wodospady,
Piłka jest dla wszystkich. Tak dla bogatych jak i dla biednych. Przyciąga uwagę dzieci i dorosłych. Nawet babciom nie jest obca.
Pewnego popołudnia 1992 roku, który swym gorącem zwiastował nadchodzące lato, udałem się do Osiedla Ibañez w Parafii św. Józefa w Morón, by odprawić Mszę św.
W parafii św. Józefa z Morón działała grupa niewiast, które nazywano misjonarkami osiedlowymi. Ich posługiwanie wydawałoby się proste, gdyż miały za zadanie odwiedzać domy.
W Ameryce Południowej, podobnie jak w Afryce, tylko bardzo nieliczni, którzy wstępują na drogę kapłańską, dochodzą do celu. Ma sens ten trud włożony w tłumaczenie?
Co więc misja w Ameryce Południowej posiada już po hiszpańsku z dzieł naszego O. Założyciela? Można powiedzieć, że wszystko, że jest to już “Opera omnia”.
Ojciec Założyciel świadomy, że był znakiem czasu, chciał „Naprawić wszystko w Chrystusie”. Używał stwierdzeń obligujących i przestróg, a nawet gróźb. Jak to jest np. w „Trzech Słowach…”. Posługiwał się przykładami z historii Polski,
Może coś jeszcze więcej o waszych michalickich początkach. Same początki są już zrelacjonowane. Wyszedł kiedyś numer „Wspólnoty” kleryckiej pod tytułem „Wspólnota Misyjna”.
Na siostry czekały kandydatki do michalitek, ale czekała też książka biograficzna o Matce Annie Kaworek jako głównej postaci, z identyczną okładką jak ”Dom w cieniu skrzydeł”, ale z tytułem po hiszpańsku, w tłumaczeniu księdza. Jak to się zaczęło?